Pogoda często trafia na czołówki serwisów informacyjnych. Jednak w zeszłym miesiącu niezauważona przeszła aura, która zmusiła do zmiany kursu samoloty latające normalnie trasą polarną między USA i Azją. Wszystko przez tzw. kosmiczną pogodę, a dokładniej potężny wyrzut zjonizowanego gazu z powierzchni Słońca, zdolny zakłócić działanie ziemskich urządzeń elektronicznych.
Lata 2011-2012 będą czasem wzmożonej aktywności Słońca /AFP Do burzy na Słońcu może dojść w każdej chwili, jednak przybierają one na sile i częstotliwości w 11-letnich cyklach. Szczyt obecnego cyklu przypada na lata 2011-2012. To co w nim szczególnego, to fakt, że zależność współczesnego świata od technologii - a przez to wrażliwość na zmiany kosmicznej pogody - znacząco wzrosła od ostatniego szczytu sprzed dekady. Obecnie zła kosmiczna pogoda może katastrofalnie wpłynąć na integralność światowych sieci elektroenergetycznych, dokładność i dostępność GPS, niezawodność łączności satelitarnej oraz użyteczność radarów radiowych i pozahoryzontalnych. Niedawna zmiana kursu samolotów była spowodowana możliwością utraty w pobliżu Bieguna Północnego odczytów z urządzeń radiowych niezbędnych z punktu widzenia kontroli ruchu lotniczego. Przekierowanie było kosztowne i niewygodne - niektóre linie lotnicze musiały zmniejszyć liczbę pasażerów, by zrobić na pokładzie miejsce dla dodatkowego paliwa. Kosmiczna pogoda oddziałuje na bezpieczeństwo ludzi i gospodarek krajów w każdym miejscu naszego gęsto oplecionego siecią przewodów globu. A wyrzucony przez Słońce strumień naładowanych cząstek, przemieszczający się z prędkością ośmiu milionów kilometrów na godzinę, może uderzyć bez specjalnego ostrzeżenia. Skutki mogą być ogromne. Ich potencjalny koszt w pierwszym roku to dwa biliony dolarów - tylko w Stanach Zjednoczonych. Okres rekonwalescencji może natomiast trwać od czterech do dziesięciu lat. Historia jest pełna ostrzeżeń przed tego typu wydarzeniami. W 1859 roku brytyjski astronom Richard Carrington zaobserwował, że problemy z kompasami i telegrafami oraz zorza polarna widoczna aż na Kubie były poprzedzone intensywnym rozbłyskiem białego światła na powierzchni Słońca. W 1921 roku kosmiczna pogoda uniemożliwiła działanie systemom komunikacyjnym i wywołała pożary na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych. W marcu 1989 roku burza geomagnetyczna w 90 sekund całkowicie wyłączyła kanadyjskiego dostawcę elektryczności Hydro-Québec. W efekcie miliony ludzi nie miały prądu przez dziewięć godzin. W 2003 roku efekty dwóch intensywnych burz na Słońcu dotarły do Ziemi w ciągu 19 godzin - powodując blackout w Szwecji, zakłócając satelity, uniemożliwiając komunikację, kontrolę lotów i nawigację. Badanie, przeprowadzone w 2008 roku przez Metatech Corporation, dowiodło, że powtórka burzy na Słońcu z 1921 roku dotknęłaby dziś ponad 130 milionów ludzi w USA. W listopadzie raport Lloyd's ostrzegał: "Utrata zasilania może prowadzić do reakcji łańcuchowej - szeregu błędów i usterek, które mogą pozostawić społeczeństwa i globalną ekonomię poważnie uszkodzone".  Wpływ aktywności Słońca na światową gospodarkę może być ogromny /AFP Dzięki pracy naukowców z całego świata znacznie lepiej rozumiemy dziś przyczyny i znamy częstotliwość podobnych wydarzeń. Wiemy, że zakłócenia kosmicznej pogody są kontrolowane przez pole magnetyczne w atmosferze Słońca. Potrafimy przewidzieć, że prawdopodobieństwo burzy jest znacznie wyższe, gdy Słońce osiąga szczyt swojego cyklu magnetycznego i możemy określić, gdzie na powierzchni gwiazdy wystąpi zwiększona aktywność, prowadząca do powstania burzy. Astronomowie wskazują, że gwałtowność przyszłych burz może być znacznie większa niż tych, które obserwowaliśmy w ostatnich dekadach. Dlatego - podkreślają - absolutnie konieczne jest monitorowanie aktywności Słońca i jej wpływu na Ziemię. Pierwsze działania, by wprowadzić te słowa w czyn, zostały już podjęte. W styczniu podpisano porozumienie między brytyjskim Met Office i amerykańskim Space Weather Prediction Center przy Narodowej Służbie Oceanicznej i Meteorologicznej w sprawie współpracy i dzielenia się danymi. W zeszłym miesiącu, na corocznym spotkaniu Amerykańskiego Stowarzyszenia Rozwoju Nauki, w którym braliśmy udział, naukowcy, planiści i specjaliści ds. zarządzania kryzysowego z całego świata dyskutowali na temat rosnących obaw wobec wpływu, jaki kosmiczna pogoda może wywrzeć na międzynarodową gospodarkę i bezpieczeństwo narodowe. Wszyscy zgodzili się co do tego, że należy ochronić podstawową infrastrukturę i opracować nowe strategie łagodzenia skutków. By zmniejszyć ryzyko związane z kosmiczną pogodą można zrobić wiele. Na przykład opracować wsparcie dla kluczowych systemów (m.in. dla GPS), silniejsze osłony dla satelitów, urządzenia blokujące do ochrony sieci energetycznej. Dodatkowo należy wymienić starzejące się już satelity badawcze, by unowocześnić system ostrzegania. Niektóre z tych środków zwrócą się bardzo szybko, inne wykażą swoją przydatność w dłuższym okresie. Dziś kluczowe jest wybranie, sprawdzenie i wdrożenie najskuteczniejszego szeregu środków ochronnych przed zawirowaniami w kosmicznej pogodzie, z jednoczesnym dotarciem do opinii publicznej z informacjami o zagrożeniach i możliwych środkach zaradczych. Po obu stronach Atlantyku jest wola, by zrobić dokładnie to. John P. Holdren, John Beddington John P. Holdren jest doradcą ds. nauki i technologii prezydenta Baracka Obamy. John Beddington jest głównym doradcą ds. nauki premiera Davida Camerona International Herald Tribune tłum. AWT źródło informacji:  interia.pl
|
Astrologia i Astronomia 
