|
Mieszkańcy filipińskiej wyspy Luzon zaczęli powracać do swych domów, po tym jak pod koniec grudnia wulkan Mayon przestał emitować popiół. Według wulkanologów sytuacja nie jest jeszcze ustabilizowana, dlatego wejście w strefę zagrożenia może być niebezpieczne dla zdrowia i życia.
Mimo tego, że Mayon przed miesiącem systematycznie zwiększał aktywność i było niemal pewne, że nastąpi jego erupcja, to jednak tak się nie stało. Stopień zagrożenia erupcją spadł z 4 do 2 stopnia w 5-stopniowej skali. Tymczasem mieszkańców Demokratycznej Republiki Konga niepokoi Nyamuragira, która jest najbardziej aktywnym wulkanem w Afryce. Od 1885 roku zanotowano już 42 jego erupcje. Z krateru wydobywa się lawa, która spływając po stokach wywołuje pożary roślinności. Kolorowe pióropusze dymu są obserwowane przez zaniepokojonych mieszkańców. Na razie nie ma jednak zagrożenia dla ludności. Aby ograniczyć strefę zagrożenia zdecydowano się zamknąć miejscowy park narodowy. Wulkan Nyamuragira i jego sąsiad Nyiragongo podczas poprzednich erupcji zniszczyły część położonego u ich stóp miasta Goma. Obecnie na świecie jeszcze jeden wulkan zbudził się ze snu. Olbrzymi pióropusz popiołu wydobywa się z wnętrza wulkanu Soufriere Hills leżącego w południowej części karaibskiej wyspy Montserrat. Z krateru wulkanu na wysokości kilku kilometrów w ciągu każdej doby unosi się kilkaset ton dwutlenku siarki. Popiół wulkaniczny gnany wiatrem w kierunku południowo-zachodnim widoczny jest na najnowszym zdjęciu satelitarnym. 
Wulkanolodzy całodobowo monitorują sytuację i reagują na każde niebezpieczeństwo. Turyści przybywający na Montserrat mogą podziwiać zapierające dech w piersiach widowisko, które jest nie tylko piękne, ale i wywołuje nieco strachu. Obecnie wulkan nie wykazuje ekstremalnej aktywności, ale mimo to popiół i lawa wydobywają się z krateru z większymi przerwami, ale w stałym cyklu trwającym od 15 lat. Jak wynika z historycznych zapisów jedna z najpotężniejszych, ale i nieudokumentowanych erupcji Soufriere Hills miała miejsce 400 lat temu. Wówczas lawa spłynęła na południe wyspy doszczętnie niszcząc Plymouth, stolicę wyspy. Polskę też nawiedzają trzęsienia ziemi Trzęsienia ziemi w Polsce aż sześć razy w historii osiągnęły siłę 6 stopni w skali Richtera, czyli taką, która może poważnie uszkodzić budynki o solidnej konstrukcji. W 1200 roku nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi w rejonie Pienin. Zniszczyło ono wiele wież, domów i warowni. 31 stycznia 1259 roku silne trzęsienie dało się we znaki mieszkańcom okolic Krakowa, gdzie zburzonych zostało wiele budynków. 5 czerwca 1443 roku doszło do największego trzęsienia ziemi w historii Polski. Wstrząs, którego epicentrum znajdowało się prawdopodobnie na północ od Wrocławia, odczuła cała środkowa część naszego kontynentu. Jan Długosz, który był bezpośrednim świadkiem trzęsienia, zanotował, że "wieże i gmachy waliły się na ziemię, rzeki występowały z łożysk, a ludzie nagłym strachem zdjęci, od zmysłów i rozumu odchodzili". W Krakowie zawaliło się sklepienie kościoła św. Katarzyny. Kolejne trzęsienia miało miejsce 9 sierpnia 1662 roku w Tatrach, ówczesne kroniki mówią o wielu ofiarach śmiertelnych w podtatrzańskich wsiach. W czasie trzęsienia ziemi rozpadł się Sławkowski Szczyt. W 1774 roku silne trzęsienie ziemi o sile 5 stopni w skali Richtera na Śląsku, w czasie którego zawaliła się m.in. wieża kościelna w Raciborzu. Seria kilkunastu trzęsień ziemi nawiedziła ziemie polskie w latach 1785-1786. Co najmniej trzy z nich miały siłę 6 stopni w skali Richtera. 22 sierpnia 1785 roku z epicentrum w okolicach Baraniej Góry, 27 lutego 1786 roku silne i katastrofalne trzęsienie ziemi z epicentrum w okolicach Cieszyna. Jego hipocentrum znajdowało się na głębokości 45 kilometrów a zniszczenia objęły znaczny obszar położony w trójkącie Wrocław-Sandomierz-Wiedeń. 3 grudnia 1786 roku z epicentrum w Beskidach w okolicach Myślenic. Wstrząsy odczuwane były od Wrocławia po Lwów, ale także na Słowacji i w Czechach. Znaczne straty odnotowano w Krakowie. Od tego czasu nie odnotowano w Polsce aż tak silnych wstrząsów. 25 kwietnia 1840 roku trzęsienie o sile około 5 stopni w skali Richtera nawiedziło okolice Pienin a 11 czerwca 1895 roku wstrząsy o sile 4,8 stopni w skali Richtera miały epicentrum w okolicach Wzgórz Strzelińskich koło Wrocławia. 21 października 1901 roku wstrząsy o sile 4,5 stopni w skali Richtera nawiedziły Pieniny. 11 lutego 1909 roku wstrząsy o sile 4 stopni w skali Richtera miały miejsce na Pomorzu Zachodnim. 23 marca 1935 roku wstrząsy o sile 4,3 stopni w skali Richtera nawiedziły okolice Czarnego Dunajca. W dniach od 29 czerwca do 6 sierpnia 1992 oraz od 1 do 3 marca 1993 roku dwie serie wstrząsów w okolicach Krynicy, o magnitudach od 4,2 do 4,6 w skali Richtera. W nielicznych budynkach wstrząsy poczyniły zauważalne szkody. Dwa trzęsienia ziemi o sile 4,4 stopnia oraz 5,2 stopni w skali Richtera nawiedziły 21 września 2004 roku o godzinie 13:05 i 15:32 północno-wschodnią część Polski oraz Obwód Kaliningradzki. Po trzęsieniu notowano także wiele wstrząsów wtórnych. Trzęsienie ziemi o sile 4,9 stopnia w skali Richtera nawiedziło 30 listopada 2004 roku o godzinie 18:18 południową Polskę. Według Obserwatorium Sejsmologicznego w Ojcowie pod Krakowem, epicentrum trzęsienia miało miejsce w rejonie Czarnego Dunajca na Podhalu, 93 km pod powierzchnią ziemi około 10 km na północny-zachód od Zakopanego. Średniej siły trzęsienie ziemi nawiedziło południowy kraniec Szwecji. Wstrząs o sile 4,7 stopnia w skali Richtera nastąpił 16 grudnia 2008 roku o godzinie 6:20. Ognisko trzęsienia znajdowało się około 2 kilometrów pod powierzchnią ziemi w rejonie miejscowości Tomelilla, około 60 kilometrów na wschód od Malmö i 15 kilometrów na północ od Ystad. Od Świnoujścia po Koszalin kołysały się żyrandole i drżały łóżka. www.twojapogoda.pl
|
Pogoda artykuły 
