Erupcja wulkanu Eyjafjöll w Islandii, uwięziła setki tysięcy podróżnych. Uziemieni na lotnisku Heathrow w Wielkiej Brytanii i innych portach lotniczych całej północnej Europy, już drugą noc będą spędzać na walizkach ze względu na chmury popiołu wulkanicznego, przesuwające się nad całą północną Europą. Popiół wulkaniczny ma to do siebie, że najpierw wnika do silników samolotów, gdzie ulega rozkruszeniu, a następnie zastyga, tworząc gips, który uszkadza silniki i może doprowadzić do katastrofy samolotu..
To nie pierwszy taki wybuch wulkanu w Islandii mający wpływ na działalność człowieka. Na długo przed pojawieniem się transportu lotniczego, wybuch wulkanu Laki w 1783/84 miał znaczący wpływ na klimat, nie tylko w Islandii, ale na całym świecie. Laki jest to wulkan szczelinowy w południowej Islandii, na południowy zachód od lodowca Vatnajökull, niedaleko miasteczka Kirkjubæjarklaustur. Najwyższy ze szczytów osiąga wysokość 818 m n.p.m. Kratery tworzą pasmo górskie ciągnące się na długości ponad 25 km. Należy do systemu wulkanicznego Katla, do którego należy też system szczelin Eldgjá, znany z dużej erupcji w roku 934.
Erupcja wulkanu Laki trawała od 8 czerwca 1783 do lutego 1784. Lawa wydostawała się z systemu szczelin ze 130 kraterów, rozciągających się z południowego zachodu na północny wschód. Wydostało się z nich łącznie 14 km³ - 15 km³ , które rozlały się na powierzchni 565 km². Była to największa ilość lawy, jaka kiedykolwiek wydostała się podczas jednej erupcji. Ponadto w powietrze wyrzuconych zostało 12,3 km³ materiału piroklastycznego.
Fontanny lawy, sięgające setek metrów wysokości były widoczne z daleka, a lawa wypłynęła na odległość 80 km od szczeliny, pokryła obszar 580 km2 i zalała koryto rzeki Skaftá. Chmura popiołów i gazów, które zasypały większą część wyspy, dotarły także do kontynentalnej części Europy. Przyczyniły się one do obniżenia średniej temperatury powietrza na półkuli północnej o około 1 °C, a w samej Islandii o 5 °C. Nad znaczną częścią tej półkuli, przez kilka miesięcy utrzymywała się sucha mgła. W Ameryce Północnej nastąpiła mroźna zima, można było zaobserwować, że kry lodowe spływały rzeką Missisipi, aż do Zatoki Meksykańskiej, natomiast lato w 1783 roku było najchłodniejsze w okresie przeszło 400 lat. Według niektórych uczonych, klęska głodu spowodowana erupcją wulkanu doprowadziła do wyginięcia eskimoskiego plemienia Kauweraków na północnym zachodzie Alaski. Toksyczny obłok spowodował, że w ciągu jednej nocy uschły liście wzdłuż rzeki Ems w Niemczech. W Wielkiej Brytanii liście drzew pokruszyły się, a warzywa zwiędły. Również podobne zjawiska miały miejsce na terenie obecnych krajów takich jak Finlandia, Francja, Holandia, Norwegia, Rumunia, Słowacja, Szwecja, Węgry, Włochy. Trującą mgłę zauważono w Portugalii, Tunezji, Syrii, Rosji, Nowej Fundlandii, a także na zachodzie Chin.
Erupcja Laki była największą klęską żywiołową, jaka nawiedziła kiedykolwiek Islandię. Z powodu następstw wybuchu (śmierć bydła, koni, owiec oraz głód) zmarło około 10 tysięcy osób, czyli około 1/5-1/4 ludności kraju.
Według Wulkanologów Thorvaldur'a Thordarson'a i Self'a Stephen'a Ocenia się, że podobne wydarzenie w epoce nowożytnej noże doprowadzić do podobnych skutków klimatycznych. Ilość materiałów lotnych dostających się do atmosfery, mogą zakłócić komunikację lotniczą na większej części półkuli północnej na okres ok 5 miesięcy.
Oprócz chmury popiołu w atmosferze, która może ograniczyć widoczność i spowodować uszkodzenia silników samolotu, wykwity mogą wpłynąć na klimat poprzez odbicie promieniowania słonecznego w troposferze przez zawartość popiołu bogatego w siarkę, która może znacznie zmniejszyć temperaturę w ciągu najbliższych miesięcy.
Ze względu na to, że wulkan znajduje się pod piątym co do wielkości lodowcem Islandii, na miejscowości położone u stóp wulkanu, co chwilę staczają się hektolitry wody wraz z olbrzymimi kawałkami roztapiającego się lodowca. Lodowe bryły z impetem spadają do Atlantyku wywołując wysokie fale. Na szczęście ten zakątek południowej Islandii jest słabo zaludniony, więc przynajmniej pod względem ludności, sytuacja jest opanowana. Mieszkańcy zachodniej Islandii, w tym stolicy, miasta Rejkiawik, są bezpieczni.
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
Dla tych co się nigdzie nie spieszą, nie czekają na samolot pojawienie się popiołu w atmosferze zwiastuje bardzo widowiskowe zjawiska. Zachody Słońca w następnych dniach będą pełne bardzo intensywnych barw, wręcz apokaliptycznych. To efekt załamywania się promieni słonecznych na drobinkach pyłu. Jednocześnie uspokajamy, że chmura popiołów nie będzie widoczna gołym okiem, ponieważ popioły są bardzo drobne. Nie obawiajmy się więc, że na niebie pojawi się czarna chmura, która przyćmi Słońce. Będzie to co najwyżej zwyczajna chmura deszczowa, których dzisiaj mamy bardzo wiele.
Na razie popiół unosi się na wysokości około 10 kilometrów nad ziemią, dlatego nie stanowi żadnego zagrożenia dla ludności. Jednak stanie się nieco niebezpieczny, gdy zacznie opadać, na przykład z deszczem. Będzie to można poznać po tym, że krople deszczu będą ciemniejsze niż zazwyczaj i mogą pozostawiać ślady na jasnych powierzchniach. Opadanie popiołu na razie nie występuje nad Polską, ponieważ nie wzrosła koncentracja pyłów w powietrzu mierzonych przez stacje pomiarowe. Gdyby pył miał zacząć opadać, to mogą się pojawiać problemy z oddychaniem, kaszel i podrażnienie oczu, zwłaszcza u alergików i astmatyków. Konieczne byłoby noszenie specjalnych maseczek. Opadanie popiołów spodziewane jest nie wcześniej niż za 2-3 dni. Najbliższe deszcze wystąpią na północy i południu kraju w nocy z niedzieli na poniedziałek.
Pogoda artykuły 
To nie pierwszy taki 