Astronomowie uważają, że ludzkość jest obecnie o wiele bardziej narażona na skutki burz słonecznych, niż kiedykolwiek w historii. Według nich Ziemia powinna się przygotować na zniszczenia takie, jakie spowodował huragan Katrina (jeden z najsilniejszych huraganów jakie nawiedził USA, w 2005 roku dokonał ogromnych zniszczeń w Nowym Orleanie - red.), ale w skali globalnej.

Ogromne wybuchy na powierzchni Słońca spowodują wysłanie fal promieniowania i naładowanych cząstek w kierunku Ziemi, po drodze uszkadzając systemy satelitarne, które synchronizują komputery, nawigację lotniczą i sieci telefoniczne.

onet('adsGet1','main3-box');onet('adsGet2');

Jeśli taka kosmiczna burza będzie wystarczająco silna, może nawet spowodować awarię na światowych giełdach oraz spadki w dostawach prądu na kilka tygodni lub nawet miesięcy - twierdzą eksperci z Amerykańskiego Stowarzyszenia na rzecz Zaawansowanej Nauki.

Szanse na zakłócenia ze strony Słońca są coraz większe, ponieważ nasza gwiazda wchodzi w okres wzmożonej aktywności w trakcie 11-, 12-letnich cyklów.

Przedsmak skutków wybuchów na Słońcu mieliśmy w zeszłym tygodniu, kiedy najsilniejsza eksplozja od pięciu lat wystrzeliła w kosmos wiązkę naładowanej plazmy zmierzającej w kierunku Ziemi z prędkością ponad 930 km/s. Ta kosmiczna burza spowodowała pojawienie się spektakularnych zórz oraz zakłóciła komunikację radiową.

Kosmiczne, słoneczne burze powstają na skutek ogromnych eksplozji na powierzchni Słońca, które powodują uwolnienie fal rentgenowskich oraz promieniowania ultrafioletowego. Docierają one do Ziemi dosłownie w ciągu kilku minut, zakłócając komunikacją radiową oraz uszkadzając elektronikę satelitów okołoziemskich.

(RZ)

Przebiegunowanie planety, powodzie, trzęsienia ziemi, ocieplający się klimat i wielkie zmiany w roku 2012 – to wszystko ma wiązać się ze spotkaniem ze złowrogą planetą Nibiru, która (jeśli wierzyć zwolennikom teorii spiskowych) przybędzie do nas już niebawem. Niektórzy zapowiadają nawet, że wraz z tajemniczym ciałem niebieskim przylecą do nas „bogowie” – rasa pozaziemskich istot, która zasiała życie na naszej planecie. Skąd jednak pochodzą te informacje i jak wygląda prawda o domniemanej Planecie X?

W ostatnich latach przynajmniej raz do roku wybucha medialna wrzawa związana z odkryciem rzekomych dowodów na istnienie enigmatycznej planety „Nibiru”, której pojawienie się nie wróży dla Ziemi nic dobrego. Według uwspółcześnionej legendy, o istnieniu tego ciała niebieskiego wiedzieć mieli już starożytni mieszkańcy Mezopotamii, którzy zdawali sobie sprawę, że powrót Nibiru do Układu Słonecznego oznacza dla nas czas zamętu i wielkich katastrof. Po raz kolejny ma ona dać o sobie znać w roku 2012, który zapoczątkuje wyczekiwany okres wielkich przemian

Sprawa Nibiru (zwanej też niekiedy „Planetą X”) od pewnego czasu nieodłącznie towarzyszy dyskusjom na temat kalendarza Majów i fenomenu roku 2012, wywołując u jednych dreszcz podniecenia, a u innych złowrogie skojarzenia z nadciągającą apokalipsą. Spekulacje na ten temat wypełniają treść dyskusji na internetowych forach, których użytkownicy nie zawsze wierzą w naukowe zapewnienia mówiące stanowczo, że Nibiru to astronomiczny absurd.

Legendy z internetu

Kiedy w połowie lutego 2011 roku media doniosły o rzekomym odkryciu na obrzeżach naszego Układu Słonecznego gigantycznej, nieznanej dotąd planety (ochrzczonej tymczasowo jako Tyche), po raz kolejny odżyły pseudonaukowe spekulacje związane z Nibiru – hipotetycznym ciałem niebieskim znanym z mezopotamskiej mitologii, które obiega Słońce po bardzo nietypowej orbicie, od czasu do czasu przechodząc w pobliżu Ziemi.

Wyznaczone na rok 2012 kolejne przejście Nibiru przez Układ Słoneczny i towarzyszące temu reperkusje stanowią od długiego czasu popularny temat dociekań internautów. Znajdziemy wśród nich historie mówiące m.in. o tym, że dowody na istnienie Planety X mieli pozyskać watykańscy astronomowie oraz agencja NASA, która skutecznie ukrywa je przed opinią publiczną. W celu śledzenia Nibiru powstać miało na Biegunie Południowym specjalne obserwatorium. Według innych źródeł, świadome nadciągającej katastrofy elity najbogatszych państw świata (w tym m.in. Norwegii) rozpoczęły program budowy podziemnych schronów mających pomóc im przetrwać zbliżającą się katastrofę.

Lieder, jak się okazało, inspirowała się w tym przypadku dziełami amerykańskiego pisarza i historyka, Zecharii Sitchina, który wprowadził Nibiru do popkultury.

Zecharia Sitchin – ojciec Nibiru?

Prawdziwym ojcem Nibiru był zmarły w 2010 r. słynny amerykański pisarz żydowskiego pochodzenia, Zecharia Sitchin, który utrwalał w kolejnych pokoleniach swych czytelników przekonanie, że starożytni mieszkańcy Mezopotamii wiedzieli o istnieniu dodatkowej planety w naszym systemie gwiezdnym. Według niego położona za orbitą Neptuna Nibiru ma przechodzić przez wewnętrzny Układ Słoneczny raz na ok. 3600 lat, a jej przybycie oznacza nastanie ciężkich czasów dla ludzkości.

Dowodów na potwierdzenie swoich teorii Sitchin szukał w mitach starożytnych cywilizacji zamieszkujących Mezopotamię twierdząc, że należy odczytywać je jako relacje historyczne. Swe rewelacje zaprezentował w serii książek, z których najsłynniejszą była „Dwunasta Planeta” (wyd. pol. 1996). Analizując mity kosmologiczne nakreślił on scenariusz, w którym Ziemia powstała wskutek zderzenia nieistniejącej już planety Tiamat z jednym z księżyców Nibiru (którą utożsamiano z bogiem Mardukiem).

Cytując historie biblijne i naukowe fakty Sitchin prezentował swym czytelnikom skutki, jakie w przeszłości miało dla Ziemi zbliżanie się Nibiru. Należały do nich m.in. okresy masowego wymierania, trzęsienia ziemi, skrócenie doby oraz niszczycielskie powodzie, które upamiętnia mit o potopie. Sitchin wypierał się jednak jakiegokolwiek związku z teorią o roku 2012. Według niego planeta po raz kolejny przejdzie w pobliżu Ziemi dopiero pod sam koniec obecnego tysiąclecia.

Nie był to koniec jego niezwykłych teorii, gdyż Sitchin opracował także alternatywną wersję historii człowieka. Powołując się na Księgę Rodzaju, w której padają słowa o potomkach bogów i ludzi, stworzył teorię, według której rodzaj ludzki został zapoczątkowany przez przybywającą z Nibiru rasę pozaziemskich istot, która w mitologii ludów Mezopotamii znana jest jako Anunnaki. Przybywszy na Ziemię w poszukiwaniu surowców naturalnych Anunnaki stworzyli Homo sapiens jako siłę roboczą, a z czasem zaczęli się z nim krzyżować.

Teorie Sitchina nie uzyskały przychylności świata nauki, dla którego pozostał on naciągającym fakty pseudonaukowcem, którego teorie mimo wszystko mocno oddziaływały na wyobraźnię masowego odbiorcy. W jednym z ostatnich wywiadów Sitchin wyparł się po raz kolejny jakichkolwiek związków z internetową legendą o powrocie Nibiru w 2012 roku, choć obiecał dostarczyć dowodów na to, iż tajemniczy Anunnaki istnieli w rzeczywistości:

- Nie łączcie mnie z 2012! Nic się wtedy nie stanie. Ostatnim razem Nibiru znajdowała się w blisko Ziemi w VI w. p.n.e., na co dowody przedstawiłem w swoich pracach. Kolejną sprawą jest to, że gdy w Internecie poszuka się słowa „Anunnaki” pojawiają się miliony stron, a różni ludzie użyli moich teorii do stworzenia własnych. Mogę być odpowiedzialny jedynie za swoje słowa, ale nie za inne interpretacje. Uważam nawet, że wokół moich teorii wyrósł cały przemysł związany z wzbudzaniem paniki przed końcem świata – powiedział Sitchin w rozmowie z portalem MSNBC.

Jak twierdził, zamierzał udowodnić trafność swoich teorii dotyczących Anunnaki przeprowadzając badania DNA pewnej sumeryjskiej królowej, która za życia nosiła status półbogini (i mogła nosić „obce geny”). Nie udało mu się jednak tego dokonać. Zmarł w październiku 2010 w wieku 90 lat.